อัมพวา
...ยามเย็นที่ค่อย ๆ เงียบตัวลงทีละช้า ๆ กับบรรยากาศอีกฝั่งที่ไม่ใช่ด้านที่มีการขายอาหารกันก็จะเงียบลงไปสักหน่อย ...ได้อารมณ์ไปอีกแบบ
...บริเวณริมน้ำดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันทีเมื่อมีนักท่องเที่ยวเดินทางมากันร่วมสัมผัสบรรยากาศยามที่เรือแม่ค้ามาขายอาหารกัน ...ผมเองก็ร่วมสัมผัสลิ้มรสชาดด้วย ... อืม...ปลาหมึกย่างอร๊อย อร่อย
...ระหว่างที่ได้ใช้เวลาอยู่ที่อัมพวาแม้จะแค่บ่ายของวันแรกถึงสาย ๆ ของวันที่สองแต่
ก็สร้างความประทับใจความอบอุ่นให้กับหัวใจได้มากทีเดียว ...ตั้งใจและขอมุ่งมั่นว่าจะกลับไปอีกให้ได้ แม้จะแค่ไปนอนเล่นสัก
คืนแต่ก็เพียงพอให้หายเหนื่อยจากความวุ่นวายในเมืองได้เป็นแน่
...ที่ผมได้มีโอกาสถ่ายภาพเก็บกลับมานี่ก็เป็นแค่เพียงส่วนหนึ่งนิด ๆ หน่อย ๆ เท่านั้นเอง
...เรื่องราวและความงดงามของอัมพวามีอะไรเยอะแยะมากมาย
มุมเล็ก ๆ นั่งสบาย ๆ ริมน้ำ คนเยอะไปนิดตามแบบฉบับวันหยุดสุดสัปดาห์แต่ก็พยายามหามุมโล่ง ๆ เก็บภาพมาให้ได้
...ขออีกสักมุมล่ะกันนะ
...ได้มีโอกาสเดินทางไปสัมผัสบรรยากาศแห่งอัมพวาครั้งแรกก็ประทับใจเลยครับ ผมเองก็ไม่ค่อยได้มีโอกาสเห็นภาพ
จากอัมพวาสักเท่าไหร่(ทั้ง ๆ ที่คนเค้าไปกันตั้งเยอะตั้งแยะ) การไปครั้งนี้เป็นครั้งแรกก็หนักไปทางกินซะส่วนใหญ่ จะเป็นอย่าง
ไรไปชมกันเลย ป.ล. ภาพชุดนี้ลองทำโทนสีให้ดูเก่า ๆ แล้วใส่น๊อยส์เพิ่มลงไปนะ
จากอัมพวาสักเท่าไหร่(ทั้ง ๆ ที่คนเค้าไปกันตั้งเยอะตั้งแยะ) การไปครั้งนี้เป็นครั้งแรกก็หนักไปทางกินซะส่วนใหญ่ จะเป็นอย่าง
ไรไปชมกันเลย ป.ล. ภาพชุดนี้ลองทำโทนสีให้ดูเก่า ๆ แล้วใส่น๊อยส์เพิ่มลงไปนะ
...อะไรเป็นอะไรก็ตื่นเต้นไปซะหมดยิ่งของกินยิ่งตื่นตาตื่นใจมากครับ ...กลับมาเพื่อนบอกว่าพี่ชายคนที่เล่นไวโอลีนในภาพนี้เป็นมุมมหาชน เอิ๊กๆๆ ดีใจ ๆ ได้มีภาพมหาชนกะเค้าด้วย
...บ้านริมน้ำกับบรรยาศเก่า ๆ
...บ้านริมน้ำกับบรรยาศเก่า ๆ
...มุมหนึ่งกับถ้อยคำประโยคสั้น ๆ ของร้านค้าที่ระลึกริมน้ำครับ
.jpg)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น